'; ?> In de naam van Darwin | Anneke & Stiaan op trot!
September 3, 2011


Per spoor arriveren we in Darwin. Na een tergend lange reis strompelen we versuft over het perron op zoek naar de shuttlebus. Darwin heeft weinig van doen met de gelijknamige wetenschapper. Verre van. Hier tref je naast wat gekelderd oorlogstuig aan de ingang van de haven enkel dolgedraaide teenagers op zoek naar goedkoop amusement. Van rosse Britten met patserige tatoeages tot dikke Duisters op sandalen en aangebakken Aussies die het einde van hun schoolloopbaan vieren, stuk voor stuk hebben ze een veel te hoog testosteronpeil en een broek vol goesting. En dan hebben we het nog niet over het vrouwvolk.

Darwin is duidelijk hun biotoop. Deze tropische hoofdstad ligt op een boogscheut van Bali. Waarom dan verdwalen in Darwin? Wel, het is de uitvalsbasis op weg naar Kakadu National Park. Niet zomaar een park. Kakadu is een monument. Een avontuur.

Kakadu bestrijkt ongeveer 20.000 vierkante kilometer en heeft een ecosysteem dat je uit je sokken blaast. Een paradijs met pittoreske billabongs, dichtgegroeide bush, denderende watervallen, honderde tropische vogels en heel veel krokodillen. Crocodile Dundee is niet voor niets in Kakadu gefilmd. Een stukje Aboriginal erfgoed dat je niet mag missen.

Maar eerst verblijven we twee nachten in de Youth Shack, omschreven als party paradise in het centrum van Darwin. Dit voorspelt niet veel goeds, maar bij gebrek aan beter wordt dit onze verblijfplaats. Voor heel even. Deze voormalige YHA heeft een klein zwembad en een bar op de binnenkoer. Het is de natuurlijke habitat van een zootje ongeregeld. Ze zitten er godganse dag op hun luie kont, drinken bier uit maatbekers en schrokken gratis BBQ worsten met ajuin naar binnen. Elke dag geeft 1 of andere deejay het beste van zichzelf aan de rand van het zembad. Met platte houseplaatjes en bombastische dubstep geeft hij de bizarre paringsdans van de hostelbewoners meer kleur. En wij. Wij zitten er middenin.

We stappen onze duffe kamer binnen. Aan het plafond hangt een ventilator, een aftands ding, die ons een beetje verkoeling biedt in de hitte. Het rumoer van buiten is goed hoorbaar. Iets te goed eigenlijk. We zijn moe en vallen snel in slaap op het ritme van de slome beats.

6u. Fris gewassen staan we klaar om 3 dagen Kakadu aan te snijden. We hebben gekozen om met 7 lotgenoten op 4WD Safari te gaan. Een Aboriginal gids zal ons introduceren in de wondere wereld van Kakadu. We klouteren samen met 3 Nederlandse vrouwen, een Frans koppel, een Italiaan en een Chinese achterin de jeep. “We got some Cheese heads on board”, zet Genda, onze gids, meteen de juiste toon terwijl de Chinese vrouw de meest bizarre vragen afsteekt. Met het volledige programma afgeprint vraagt ze hoe alles zal verlopen en wat we allemaal zullen zien. Keer op keer. Drie dagen lang.

Eerste stop, Adelaide River voor een portie krokodillen. De rivier is verzadigd van de beesten. Ons bootje is nog maar goed en wel vertrokken of de krokodillen melden zich aan op zoek naar een beetje vlees. Na wat spelen met de drijvende handstassen wordt onze gids ietwat zenuwachtig. In de verte ziet hij het dominante mannetje, een gevaarte van 6,5m. Opgedraaid als Paul Hogan in Crocodile Dundee stevenen we op het beest af. “Ok guys, beter dan dit wordt het niet”, verduidelijkt hij. “Deze jongen komen we niet elke dag tegen.” Met een stok, een koordje en wat bungelend vlees lokt Genda het beest naar de oever. Normaal gezien wordt dit niet gedaan want voor je het weet zit het beest naast je in het bootje en verdwijn je in zijn maag. De krokodil hijst zich langzaam uit het water op de modderige oever. We kijken doodstil toe. Het wordt snel duidelijk dat we met een gevaarlijk dier te maken hebben. Hij heeft het vlees snel te pakken en nog sneller zijn wij weg van de oever. Extatisch zetten wij onze tocht verder richting Kakadu.

We rijden langs uitgestrekte wetlands, doorkruisen rivieren en passeren exotische billabongs. We houden even halt aan de South Alligator river. Een of andere nitwit heeft er aan de oever zijn tent opgezet. Niet echt slim als je weet dat hier een grote populatie krokodillen ronddobbert. De kerel is aan het vissen even voorbij zijn tent. We zien hem knoeien met zijn vislijn. De dobber breekt af. En dan doet hij het meest onwaarschijnlijke. Met opgestroopte broekspijpen waadt hij door de rivier op zoek naar zijn dobber. Deze kerel is blijkbaar niet van verstand voorzien. Hier kan elk moment een krokodil je te grazen nemen, je verzuipen om je daarna op zijn gemak naar binnen te werken. Hij haalt de oever zonder kleerscheuren. Onze gids spelt deze lefgozer de les alvorens we doorrijden naar de Barramundi gorge voor een verfrissende zwempartij. In de hitte van het noorden is dit meer dan welkom.

De waterval van de Barramundi gorge knalt genadeloos naar beneden. Een voor een kruipen we onder de natuurlijke douche. We kijken vol verwondering heen en weer en genieten van al deze natuurlijke pracht. Drie dagen lang zijn wij koning in het rijk van Kakadu. Genda gidst ons over rotsen, door de bush en over rivieren naar zijn wereld. Ondertussen leert hij ons over zijn volk. In zijn 4WD hangen de veren van de Black Cockatoo tegen het plafond. Toeval of niet? Enkele minuten later zien we de vogel in een boom langs onze reisroute. Hij vliegt weg en toont zijn prachtige rood-zwarte veren. Ik krijg meer en meer een klare kijk op Aboriginals en hun cultuur. Vragen worden stilaan beantwoord. De mist trekt weg. Tussen twee lengtes in een plas aan de Jim Jim Falls kom ik te weten dat Gurrumul, de enige volbloed Aboriginal muzikant die zonder probleem de cover van Rolling Stone haalt, een neef van Genda is. Sinds Adelaide zaag ik de oren van An haar hoofd. “De nieuwe van Gurrumul wil ik zeker nog kopen alvorens we vertrekken”, blijf ik maar herhalen. Toeval bestaat niet.

Ook al slapen we op de grond in de buitenlucht, kamperen in de outback is zalig. In Kakadu zien we de meest waanzinnige sterrenhemel terwijl we overheerlijke bush tucker eten. Voor het eerst in ons leven zien we sterrenstof. Het lichtspektakel is met geen pen te beschrijven. Het is waanzinnig mooi. Onze drie dagen outback razen in sneltreintempo voorbij. En voor we het zelf goed en wel beseffen staan we voor onze hostel. De bassen van de muziek zijn hoorbaar tot op Mitchell Street. Gedaan met de rust. Na onze checkin eten we nog snel een Barraburger om de hoek. Darwin verlaten zonder Barramundi door onze slokdarm te jagen is heiligschennis. Aan de Barraburger kan geen enkele burger tippen. Vers uit de zee tussen een broodje. Een culinair hoogstandje van enkele dollars. Een feest voor maag en darm.

Op zondag zit je met je kont in het zand op Mindill Beach. Elke zondag loopt Mindill vol voor de Sunset Market en een romantische zonsondergang. We lopen rond tussen de buskers en eetkraampjes op zoek naar nog enkele souvernirs. Samen met het andere gespuis genieten we van een relaxe sfeer en lekker eten. Even later spoelen we Darwin door met een geweldige zonsondergang. Het is tijd om door te reizen naar Nieuw-Zeeland.

N Tano &T Lea op 04/09/11

Hallo Anneke &Stiaan knap knap knap!!!Als dit de reis van jullie leven niet is dan weet ik het niet meer,en er moet nog zo veel komen geweldig!!Stiaan en Anneke nog veel plezier op jullie avontuur!!Kusjesxxx

rosette op 04/09/11

super mooi…..

Hans & Lot op 05/09/11

Super om jullie te kunnen volgen en de verhalen te lezen !!!! Nog een dikke proficiat met je verjaardag wel een beetje laat sorry!! Geniet ervan, wij volgen jullie mee op de website. Kusjes hans lot en de kids

Martijn op 05/09/11

Waaw ziet er echt geweldig uit, onvergetelijk dunkt me.
De fotos lijken op ingescande postkaarten…. zo mooi
Veel plezier e trottertjes XX

Hugo Janssens op 06/09/11

Hallo Stiaan en Anneke, jullie treffen het zeker en vast!! Spijtig dat daar den Tour Amical niet langs komt… groetjes Hugo

HugoDeJaloerse op 07/09/11

De zever loopt uit mijn bek, beleef nog veel plezier aan deze superreis en kom veilig thuis. Oei, ik moet gaan dweilen…

bieke op 10/09/11

jullie zitten in een paradijs, waar ik al zo lang van droom…zalig om mee te genieten!

ken verresen op 13/09/11

Hey Stiaan en Anneke,
ziet er een onvergetelijk avontuur uit! Dankzij jullie foto’s en leuke verhalen genieten wij hier allen mee!

Geniet er nog van!!

Tot lees!

admin op 18/09/11

@Hugo Janssens: Awel, wij dachten een voorstel te doen aan Manu om samen een route uit te stippelen op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Dat zou echt de moeite zijn. Van coast to coast… Daar zie je trouwens echt veel classic cars.

ward vandermolen op 19/09/11

Hey stjaaneke en Anneke
Die,route uitstippelen op het zuidereiland van nieuw -zeeland voor den
Hugo,daar zou ik maar niet aan beginnen. Hij is al bang van een muis laat staan van een krokodil. Volgens mij verloren moeite.
Stjaaneke mooie foto aangekregen van het benjee springen.Ge kunt U goed herkennen.Prachtige foto’s en prachtige teksten. De moeite om te lezen.
Wij reizen precies met jullie mee.
Geniet er nog maar van.
Groetjes en dikke kus

admin op 28/09/11

@bieke: Gewoon doen. Boek een ticket naar Sydney en vertrek van daaruit door de Red Centre naar Darwin. Is echt de max!