'; ?> Bungee en burgers | Anneke & Stiaan op trot!
September 17, 2011

Queenstown is geen rustig uitje. Hier druipt de adrenaline van de muren en vloeit het door de straten. Op kicksbeluste teenagers en ietwat minder jonge teenagers bevolken deze stad. Om te snowboarden, mountainbiken, jetboaten, skydiven en natuurlijk bungeejumpen. Hier kan je namelijk de Nevisvallei induiken met een elastiek aan je voeten vanop een 134m hoge kabellift. Het is de tweede hoogste jump in de wereld en dus echt wel de moeite om even halt te houden in Queenstown. Ik ben morgen de eerste springer van de dag. Zenuwachtig wandelen we naar dat andere fenomeen van Queenstown, Fergburger.

Ferg serveert je met voorsprong de beste burgers in het zuidelijk halfrond en ver daarbuiten. Het laatste avondmaal, een double Ferg met cheddar, frietjes en een Speight’s van het vat. We staan buiten aan te schuiven. Bij Ferg is het op elk moment van de dag spitsuur. Iedereen wil proeven van dit fenomeen. Er is amper plaats om te zitten. Terwijl ons bestelnummer wordt omgeroepen heeft An een plaatsje kunnen bemachtigen. Met trillende handen neem ik een eerste hap van de hamburger. Ik krijg het volledige ding amper in mijn mond. De eerste hap is een zalig moment. Het samenspel van het broodje, sla, tomaat, sauzen, cheddar en vlees is hemels. De jump van morgen flitst door mijn hoofd. “Zouden ze de elastiek testen alvorens ze de eerste sterveling de ravijn injagen”, vraag ik mezelf af.

Ik kan amper slapen terwijl An onverstoorbaar doorknort telkens ik me nog eens omdraai. Alle mogelijke scenario’s flitsen door mijn hoofd. Hoe zal ik springen? Zal ik de longen uit mijn lijf brullen of in stilte de diepte opzoeken? Wat als ik niet durf? Het wordt sowieso een sierduik zoals enkel sierduikers in een iets te strakke Speedo het kunnen. Met de armen wijd open wordt het een duik om in te kaderen.

En dan sta je daar. Nauwelijks een oog dichtgedaan stap ik op het busje naar de Nevis. Ik geef An nog snel een kus. Hopelijk niet de laatste. We zijn met drie springers. Het is stil op het busje. De chauffeur probeert er de sfeer in te krijgen. Tevergeefs. Enkele ogenblikken later zit ik in het harnas. De kerels op het springplatform houden de sfeer er in en pompen enkele vette Kanye West-beats door de speakers. Ze helpen me op het springplankje. Ik kijk naar beneden. De sketch van In De Gloria schiet door mijn hoofd. “Alles is vol”, blijf ik maar denken. Stel dat het bij mij zou gebeuren. Ik kijk nogmaals naar beneden. De Nevis stroomt vredig door de vallei. Nog een smile links en rechts en voor ik het weet sta ik helemaal op de rand. Klaar om te duiken. Mijn hart gaat in overdrive. Het bloed raast door mijn lichaam. Er is geen weg terug. 3, 2, 1…

Ik doorklief als een superheld de leegte voor me. Al snel wordt mijn sierduik een verticale vrije val. Ik schreeuw het uit van plezier. Seconden lang ga ik de diepte in tot ik opeens terug omhoog schiet. In extase blijf ik als een gek roepen. Dit is zowat het coolste dat ik ooit heb gedaan. Ik bungel voldaan aan de elastiek. De wind en de rivier zijn het enige wat ik hoor terwijl ze me terug op het platform heisen. Verder is er hier niets. Zalig. De eerste springer van de dag heeft het overleefd. Even later sta ik weer op het platform. Ik kan mijn mond niet houden. Ik ben volledig in extase van de kick. Misschien moeten we dan toch eens naar Japan trekken voor die 234m.

N Eddy T Anny op 17/09/11

Stiaan jonge ik krijg er de kribels van dak jou zie springen, maar de rest amai mooi ! die verhalen, wij krijgen er niet genoeg van . als jullie thuis zijn kan hij gemakkelijk een boek beginnen schrijven dat zal iedereen wel boeien! verder nog veel trot plezier!!!!!

admin op 18/09/11

@N Eddy T Anny: ik zou het direct opnieuw doen. Het was echt de moeite die jump. Zeker in die vallei.

Pascale op 18/09/11

Bangelijk!

Ann Huybrechts op 18/09/11

Hey Ann en Stiaan,
‘t was even geleden dat ik nog eens was komen kijken. Maar ‘t is echt de moeite. ‘t Is er aan te zien dat jullie genieten van jullie geweldige reis. Heel leuk om jullie te volgen.

Ann Huybrechts op 18/09/11

Hey,
Ik heb ondertussen jullie site aan ons moeke laten zien. Ze zit hier mee te genieten en vindt het ongelooflijk wat jullie meemaken. Heel veel groetjes van Maria van Jaake en de Stanny… Zij voorzichtig hé!

Christel op 18/09/11

Super,bangelijk,formidabel,fantastisch…,geniet er met volle teugen en we denken aan jullie en met dat boek ben ik het volledig eens. Dikke kus

Cuyt family ;) op 19/09/11

OH MY GOOOOD!!! Ziet er echt té grellig/bangelijk uit!! Het zou niks voor mij zijn omdat ik toch net iets te veel hoogtevrees heb maar als ik het lees en de foto’s zie dan ben ik toch een klein beetje jaloers :) En eerlijk gezegd, met die kleuren die je aanhad lijk je écht een beetje op super/spiderman ;) Groetjes aan Anneke van ons (bijna) 3! Les, Margit & …

Robin op 19/09/11

Mannekes toch, zijt eens een beetje voorzichtig en eet wa meer groentjes!
Het amusement nog!

Sofie op 19/09/11

Geweldig! Op dat kaartje dat ben jij! Heb Isa al 100keer moeten uitleggen wat je daar aan het doen was, ze begrijpt het niet zo goed. Ze vraagt zich af: hoe geraakt Stiaan dan uit de lucht en waarom doet hij dat? :-) Allé, ben weer bijgelezen en ben ook weer even op vakantie geweest se! Nog veel plezier, groetjes en dikke kussen van ons en de kids!

Lieven op 20/09/11

Respect man, wat een sprong. Volgens mij beleven jullie daar de tijd van jullie leven. Super dat jullie ons zo laten mee genieten, wat een schrijf talent. Prachtige foto`s. Laat ze maar komen.

lieve op 21/09/11

helemaal mijn ding hé stiaan? was ik niet zover dan was ik nummer 2!!