'; ?> Waar is Wally? | Anneke & Stiaan op trot!
September 26, 2011

Vooraleer we van de Westkust naar de Oostkust bollen oftewel van Greymouth naar Kaikoura stoppen we voor een bezoekje aan de Pancake Rocks. De rotsen bestaan uit een groep van sterk verweerde kalksteenrotsen waar de Tasmanzee tijdens hoog tij door een aantal verticale blaasgaten breekt. Het kalksteen lijkt hier gelaagd als een stapel pannenkoeken. Dit is veroorzaakt door enorme druk op de wisselende harde en zachte lagen van zeedieren en plantenresten.

Het is hoogtij en we zien de zee genadeloos op het kalksteen inbeuken. Het water zoekt een weg doorheen de blaasgaten en grotten. We zien het water metershoog naar boven knallen. Langs de ganse kustlijn hangt een witte waas van opspattend zeewater. We ademen nog 1 keer diep in en wisselen west voor oost.

We bollen Kaikoura binnen, de walvishoofdstad van Nieuw-Zeeland. Ben je op zoek naar zeeleeuwen, albatrossen, pinguïns, dolfijnen of walvissen dan is dit the place to be. Tot in 1980 werd Kaikouro gemeden als de pest. Nu is het de toeristenmagneet bij uitstek. Destijds troepten hier walvisjagers samen om met hun kleine bootjes achter de zeereuzen aan te gaan. In 1922 werden de jagers van verstand voorzien en werd de walvisjacht verboden.

Tijdens een adembenemende wandeling op de Kaikoura Peninsula Walkway genieten we van de natuurlijke rijkdom van deze stad. Aan de ene kant grazen de koeien op golvende weilanden, aan de andere kant zonnen de zeeleeuwen op de rotsen in mystieke baaien terwijl meeuwen constant om aandacht roepen met een schel gekwetter. We voelen ons in de alpen aan de kust. Na 3 uur stappen zijn we terug in de stad.

In de Strawberry Tree Pub zitten we klaar voor onze inwijding in de edele sport van het rugby. Vanavond staat de match All Blacks vs Tonga op het programma tevens ook de openingsmatch van het WK Rugby. We krijgen nog snel een spoedcursus rugby van een Iers koppel alvorens beide teams aan hun haka beginnen. De haka is een oorlogsdans die de tegenstander uit evenwicht moet brengen. De haka van de All Blacks is machtig. Terwijl ze met opengesperde ogen hun haka afronden, kan je de stress op de gezichten van de Tonga-spelers aflezen. Dit is imponerend. Na een leuke match die in het voordeel van Nieuw-Zeeland eindigde, kruipen we onder de wol voor een portie walvisspotten morgen.

Met een kleine boot varen we de haven uit op zoek naar de eerste walvis van de dag. Het is niet dat je ze en masse ziet passeren aan de kust. Je moet er best wel wat zeemijlen voor over hebben om het grof zeewild te kunnen spotten. De walvissen die je in Kaikoura aantreft zijn voornamelijk mannetjes. Ze leven hier op hun eentje. Terwijl de kapitein met een speciale microfoon de geluiden van dit immense zoogdier probeert op te vangen, zit de helft van de toeristen aan boord met een kotszakje aan de mond. Een bemaningslid loopt continue op en af om de verzamelde maaginhouden veilig te dumpen.
Terwijl ik nog enkele winegums naar binnenspeel, klaagt een vrouw achter ons dat haar pillen tegen zeeziekte geen moer waard zijn. “Zeeziekte zit tussen de oren”, zei mijn Opa altijd terwijl hij zijn zeilboot probleemloos door de hoge golven navigeerde. “Je moet gewoon goed eten en niet te veel drinken. Als je maag goed gevuld is, kan er niets heen en weer klosten.”

Na wat speurwerk hebben we onze eerste Wally te pakken. Geregeld spuit hij lucht door het gaatje op zijn hoofd. Het is een kleine geiser aan het wateropvlak. En dan gebeurt het. Wally zet zijn duik in naar de bodem van de zee. Zijn staart komt even tevoorschijn, we nemen snel enkele foto’s en weg is hij. We gaan op zoek naar een tweede walvis. Exact hetzelfde scenario speelt zich af en voor we het goed en wel beseffen zetten we teleurgesteld koers richting de haven. We hadden op zijn minst een backflip verwacht, maar moeten het stellen met 2 staarten. Ik vraag me af wat de kotsers van de tocht vonden.

N Tano &T Lea op 26/09/11

Anneke & Stiaan, wij vallen stilaan in herhaling ,mooie foto’s mooi verhaal ,wij volgen alles op de voet ,regelmatig een sms en wij blijven op de hoogte!Jullie zitten nu in Bangkok ben benieuwd welke verhalen wij nu krijgen!Probeer af en toe ook wat te rusten anders moet je daarna nog 2 maanden verlof nemen om te bekomen!Wees voorzichtig en draag zorg voor elkaar!!Dikke knuffels &kusjes!!