'; ?> Kicken op ijle lucht | Anneke & Stiaan op trot!
October 25, 2011


Met dank aan Sus aka Fresois Islam aka Mr Skype voor de tip!

We hebben een lange nacht achter de rug als we eindelijk arriveren in Delhi. Indira Ghandi International Airport heeft duidelijk een metamorfose ondergaan. Toen ik hier 13 jaar geleden voor de eerste keer vanuit Parijs landde stond hier niet meer dan een luchthavenkazerne uit het Oostbloktijdperk. Nu is alles hypermodern, het luchthavengebouw is kraaknet, spierwit en volgestouwd met de chiqueste boutiques. Je ziet duidelijk dat er heel wat roepies tegenaan werden gesmeten.

Ons vliegtuig richting Kathmandu neemt een aarzelende start. Het ding kraakt en piept langs alle kanten. We voelen ons niet erg op ons gemak. Er verdwijnen wel eens meer vliegtuigen van de radar tussen India en Nepal. Het kleine toestel van Jet Airways zit afgeladen vol met Nepalezen, overjaarse hippies en verdwaalde zielen zoals wij. De spanning is te snijden. Van zodra het toestel boven de Himalaya hangt, gaan de overjaarse hippies uit hun dak. Het is alsof ze na al die jaren die ene bloodmooie jeugdliefde nog eens tegen het lijf lopen en nog steeds overweldigd worden door haar schoonheid.


En dan sta je in het kloppend hart van Nepal, Kathmandu. De stad is de perfecte uitvalsbasis voor trekkers die een tocht door de Himalaya op het menu hebben. Onze taxi brengt ons naar Thamel waar de straatjes veel te nauw zijn en het verkeer niet valt te overzien. Het geluid van claxonnerende taxichauffeurs en motobestuurders maakt ons horendol. Op elke hoek van de straat zie je wel enkele sjacheraars die je tijgerbalsm, een houten fluit of hash willen verkopen. In de honderde kleine winkeltjes verkopen ze t-shirts, mutsen, vesten, mala’s, mini-Mani wheels en tal van andere prullen. Hier wordt er op straat geleefd. Schoenmakers, kappers, fruitverkopers hebben allemaal hun plekje. En de heilige koe, die kijkt onverstoorbaar toe.


We hebben een krop in de keel en moeten even naar adem snakken. Een nieuwe stad is altijd even wennen. Zeker in Azie. De eerste momenten voel je je sowieso verloren en verlang je naar thuis. Maar dat gevoel verdwijnt weer even snel dan dat het komt.
Ook al passeren er hier heel wat toeristen en rolt de roepie vlotjes over de toonbank, Nepal is arm. Veel gezinnen hebben hier geen stromend water, laat staan elektriciteit. Steden zijn halfafgewerkt en op sommige plekken zwaar vervuild. Dat neemt niet weg dat Nepal prachtig is met haar culturele en natuurlijke rijkdom.


We wringen ons door de smalle steegjes opgejaagd door overhaaste taxichauffeurs. Uit de luidsprekers van de muziekwinkels galmt steeds dezelfde mantra. We maken onze eigen versie van het veel te lange lied. Kathmandu ligt bezaaid met stoepa’s en tempels. Boeddhisme en hindoeïsme vloeien vredevol door elkaar. Aan de rand van Kathmandu heb je Swayanbunath oftewel de Monkey Temple. Het is het oudste tempelcomplex van de Kathmanduvallei. Hier kijk je recht in de ogen van Boeddha en die van honderden apen die na de offers de boel plunderen. De heilige beesten staan rond en vet. Hoog boven de stad hebben zij het voor het zeggen. Dit is hun territorium. Een bezoek aan Swayanbunath is een must-do net zoals een bezoek aan Durbar Square.


Zoals enkele andere toeristen volgen we de uitgestippelde wandeltocht van onze Lonely Planet vanuit Thamel naar Durbar Square. Durbar is het Nepalese woord voor paleis. Durbar Square was de belangrijkste ontmoetingsplaats in Kathmandu, Patan en Bhaktapur. Vandaag krioelt het hier van de toeristen, taxi’s, heilige koeien, fietsriksja’s, straatkinderen en overijverige gidsen. Durbar Square is het kroonjuweel van de stad. Kathmandu, Patan en Bhaktapur streden onderling om het mooiste plein en probeerden zo macht uit te stralen. De koningen hadden een heel grote prestigedrang. De kunstenaars die de tempels en paleizen versierden werden na bewezen diensten getrakteerd op een afhakking van de handen en het uitsteken van de ogen. Kwestie van niet aan de slag te kunnen bij de concurrentie en het is eens wat anders dan een gouden horloge. De pleinen staan tsjokvol met tempels en andere bouwwerken in verschillende bouwstijlen barstend van de symboliek en tot op heden komen hier nog veel gelovigen bidden tot hun god.


We zijn nog maar enkele dagen in Nepal maar voelen dat dit land een boeiend land is. Over een afstand van 150km heb je hier het meest extreme klimaat, van subtropisch tot arctisch. Van 60m boven de zeespiegel tot 8.848m. Met Lumbini als geboorteplaats van Boeddha trekken er jaarlijks duizenden pelgrims door het land op zoek naar de wortels van hun geloof. Boudhanath is 1 van die andere heilige trekpleisters waar gelovigen in wijzerzin rond de stoepa draaien en de Mani wheels op volle toeren laten tollen. Ze bidden voor een veilige overtocht in de Himalaya. Samen met hen slenteren we mee rond dit imposante bouwerk en vragen we om een veilige trek die binnen enkele dagen start. Drie weken lang treden we in de voetsporen van Edmund Hillary. Losgekoppeld van alle communicatie. Drie weken radiostilte. Saluut en de kost…

Margit en Leslie op 25/10/11

Anneke & Stiaan, héél veel succes daar op jullie tocht!!! Geniet ervan maar voorzichtig zijn eh, dat ge in december zonder brokken mee aan de feesttafel kunt schuiven ;) ) xxx

Marcella & Leon op 25/10/11

Hey Anneke en Seba,
Wij lezen en kijken ons ogen uit onze kop.
Wat jullie allemaal durven en beleven, bangelijk !

Dikke kus
Marcella & Leon xxxxx

admin op 26/10/11

@Margit en Leslie: Merci! Vandaag hebben we een eerste dag met onze groep doorgebracht en het komt goed :) En jullie natuurlijk ook heel veel succes met de kleine Cuyt! Leuk dat jullie ons zo op de voet volgen.

Isabel op 26/10/11

Met veel plezier (en ook een beetje afgunst :) ..) hebben we jullie reisverhalen al van down under tot Nepal gevolgd. Het ziet er daar top (binnen een paar dagen voor jullie ook letterlijk) uit! Geniet van jullie hoogtestage in de Himalaya!
En indien de hoogteziekte toeslaat, zeker het volgende eens checken… http://www.tweevoeter.nl/nieuws/viagra_ook_goed_tegen_hoogteziekte.php

x Isabel & Steven

PS: De tempels op Durbar Square worden verlicht met zonnepanelen (aab de foto te zien)? De technologie staat niet stil in Nepal :) ..

clarisse op 27/10/11

Stiaan en Ann, opnieuw merci voor de post… ze sieren ons magneetbord in de keuken en doen ons er elke morgend aan herinneren dat jullie avontuur nog steeds bezig is. We lezen vol ‘inlevingsvermogen’ jullie verhalen en nu is het dubbel leuk aangezien jullie nieuwe oorden voor ons aan het ontginnen zijn. ALs jullie terugzijn, draaien we de rollen even om en komen wij reisadvies inwinnen ;-) dikke zoen en maak het ginder nog steeds onvergetelijk!
Clarisse, Derk en onze kleine bende

lieven en els op 29/10/11

wat is het toch zalig lezen jullie reisverslagen! kusjes uit kalmthout van elske en hare dikke vriend

lieve op 03/11/11

kzal blij zijn als het den elfde is! ik mis jullie en onzen babbel al!
tot dra…dikke zoen

sven op 10/11/11

10 november… nu zijn die 3 weken wel bijna voorbij hé! Net samen met Ward jullie laatste post gelezen – je gaat daar toch nog wat meer uitleg bij moeten geven als je terug bent!

admin op 11/11/11

Net terug gearriveerd in Kathmandu. We proberen zo snel mogelijk enkele nieuwe posts online te kwakken :)

admin op 13/11/11

@Isabel: Geen Viagra nodig gehad tegen de ziekte. We hebben blijkbaar bloed van berggeiten door onze aders stromen :)

Zonnepanelen zijn btw wel handig in Kathmandu. Hier valt de stroom wel eens meer uit. Georganiseerde power cuts zijn dagelijkse kost met dank aan de Maoisten.