'; ?> Kai Mook, Dumbo & Babar | Anneke & Stiaan op trot!
November 26, 2011

Geen Thailand zonder olifanten. Denk de grijze mastodonten weg en het land zou maar half gevuld zijn. Tot voor kort werden olifanten gebruikt voor de houtkap. Bomen moesten plaats maken voor rijstvelden en olifanten ruimden het pad door de boomstammen weg te slepen. Ze waren het ideale transportmiddel in een dichtbegroeide jungle. Door de afschaffing van de houtkap zitten de mahout, olifantenchauffeurs, en hun gedomesticeerde olifant met een immens probleem. Zonder houtkap geen werk, laat staan een inkomen of een toekomst. Vele mahout schuimen met hun olifanten de straten af om te bedelen. Niet echt een strak plan. De dieren begeven het van de stress in de betonnen jungle terwijl de toeristen, en dan zijn we nog vriendelijk in onze verwoording, de tijd van hun leven hebben. En pas op, Thailand leeft van dit soort attracties. Je kan geen voet verzetten of ze serveren je wel één of andere tijgertempel, apenshow, voetbalmatch met olifanten em wij slikken dat. Wie wil er nu niet eens op de rug van een sufgeklopte olifant door de jungle trekken of op de foto met een gedrogeerde tijger met een tempel als decor. Het is de realiteit. Get over it!

Of toch niet. We zitten in Chiang Mai, de hoofdstad van de olifant. Na vier maanden reizen zakt het tempo naar een dieptepunt. Wat komt dat komt en wat de overige dagen betreft zien we wel. Enkel het Elephant Nature Park staat nog hoog op onze to do-lijst. Sangduen Chailert oftewel Lek voor de vrienden (Lek = Kleine) startte in 1992 met het redden van gewonde en mishandelde olifanten. In 2003 richtte ze een reservaat voor olifanten op. Vandaag lopen er hier een dertigtal olifanten in alle formaten en gewichten rond. Allemaal het slachtoffer van de houtkap. Ze zijn voornamelijk blind gemaakt door hun mahout of hebben gebroken benen en heupen door valpartijen tijdens het werk in de jungle.

Gedomesticeerde olifanten worden vooraleer ze in dienst treden onderworpen aan een gruwelijk ritueel om ze volgzaam te maken. Dagen lang worden ze in een kleine kooi geperst en tot bloedens toe bewerkt met stokken en pinnen tot het moment dat ze mentaal en fysiek breken. De verhalen die we te horen krijgen zijn verschrikkelijk en blijkbaar zeer alledaags. Wilde olifanten worden nog steeds gevangen en onderworpen aan deze folteringen. Lek probeert met de moed der wanhoop olifanten te sparen van deze gruwelpraktijken en mahout voor te lichten en te voorzien van geneesmiddelen. Het is een dappere vrouw die nog een hele weg heeft af te leggen met ongeveer 3000 gedomesticeerde olifanten in Thailand.

Het park draait voornamelijk op vrijwilligers en toeristen die wel eens wat anders willen dan een circusattractie. In het Elephant Nature Park krijg je de kans om meer te leren over de olifant door ze vanop zeer korte afstand te observeren, eten te geven of samen een bad te nemen in de rivier.  We staan op gelijke voet met deze grijze vrienden. Een beetje akelig als ze doodstil achter je aansleffen en plots voor je neus staan. In het park van Lek is het alle dagen feest, we proppen de olifant vol met ananas, pompoenen en bananen. Het voederen moet aan één stuk gebeuren, olifanten hebben nauwelijks geduld. Terwijl ze het ene stuk fruit tussen de tanden malen, willen ze het volgende al in hun slurf. Na de maaltijd stappen we samen richting de rivier voor een verfrissend bad, het hoogtepunt van de dag. De olifanten laten zich gewillig bekogelen met emmers water. Ze trompeteren van plezier terwijl ik nog eens mijn best doe om dat vuil van die rug te krijgen. Zelfs An is druk in de weer met haar exemplaar. Zo druk dat ze de mahout trakteert op een emmer fris water.

Olifanten zijn gelukkig hier. Het is alsof ze hier ronddwalen met een brede smile. Olifanten die zichzelf kunnen redden, worden vrijgelaten in een hogergelegen deel van het reservaat waar er geen menselijke inmenging meer is. Een ervaring rijker keren we terug naar Chiang Mai waar we nog steeds olifanten op straat tegen het lijf kunnen lopen. Hopelijk kunnen ook zij binnenkort genieten van een welverdiend pensioen. Ik heb ooit in India als domme toerist op een olifant gereden en na een dag als deze schaam ik mij hiervoor. Bij deze vraag ik aan Ganesha en alle andere olifanten vergiffenis. Ik zal nooit meer op jullie rug zitten in het kader van een toeristenattractie. En dat zweer ik op mijn communiezieltje.

pascale op 26/11/11

Wat een verhaal! En wat een belevenis!
An, wij op school, tellen de dagen af tot je terugkomt! Gisteren hebben we je nog gemist op een leerkrachtenfuif in café local! Tot binnen enkele weken!
Pascale, nog wat doof van gisteren ;-)

T Anny& N Eddy op 26/11/11

An een zeer mooie foto,en ook Stiaan, amai ge zijt ook van niks bang he, doet maar vies dat je zo’n kollos voor u hebt staan denk ik , maar het doet ook goed omdat je ziet dat ze gelukkig zijn, en nu is het waarschijnlijk tijd om de luiwannes uit te hangen, wel geniet nog van de laatste lootjes, toch zullen we blij zijn lujjie terug te zien,tot dan

Ann Huybrechts op 27/11/11

Hey An en Stiaan,
ben nog eens helemaal bijgelezen. prachtig, ben er helemaal stil van geworden en dat wil wat zeggen.
groetjes van de Jongenelekes.

rosette op 27/11/11

zeer leuke foto’s met de olifanten,wij genieten mee van de foto’s….grtjes

T Lea N Tano op 29/11/11

Hallo Anneke & Stiaan, weeral zeer mooie foto s en wat een verhaal !!Van de olifanten wij staan daar allemaal niet bij stil he ,hoe erg het wel is . Ik denk dat jullie een geweldige mooie onvergeetelijke reis gemaakt hebben ,die je later aan jullie kindjes kan vertellen !!!Wij wensen jullie nog veel plezier en rust en dan zien we elkaar bijna terug ,Dikke knuffel & kusjes tot dan !!

Mimie op 01/12/11

Wat we toch allemaal van jullie leren en te weten komen!
Gewoonweg prachtig!!
An uw maatje geniet er duidelijk van.
Wat wil je! Met zo een mooi meisje in bad, hij trompettert van plezier!!
Dikke kusjes

Sylvain op 06/12/11

Man, man, man! Wa is mich dèt?
Zo’n reis! Zo een avontuur! Zo veel verschillende dingen, en leuke dingen! Ik beleef precies jullie reis zelf. Over dat trekken in Nepal wordt nagedacht, of alleen gedroomd? Afhankelijk van jullie vertellingen zal er beslist worden ;-) . Maar het water staat in mijn mond.

høste!

admin op 07/12/11

@Sylvain: Trekken in Nepal is onbeschrijfelijk. Maak die dromen maar snel waar. Vanaf het asfalt overgaat in bergpaden is het fantastisch. Losgekoppeld van alles kan je genieten van de natuur, de mensen en de ijle lucht.